Nieprecyzyjne zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie mogą doprowadzić do stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę.
Takie rozstrzygnięcie zapadło przy zapisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określającego przeznaczenie terenu jako „obsługa turystyczna”. Inwestor prowadził inwestycję polegającą na budowie hotelu z częścią usługową. Właściwy Wojewoda stwierdził nieważność pozwolenia na budowę twierdząc, że przeznaczenie terenu pod funkcję obsługi turystycznej nie mieści w sobie możliwości zagospodarowania terenu w zakresie usług. W tym wskazany organ administracji upatrzył rażące naruszenie prawa i stwierdził w oparciu o tę przesłankę nieważność pozwolenia na budowę. Sprawa znalazła finał w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, który wskazał, że wobec braku precyzyjnego określenia definicji „obsługa turystyczna” w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, istnieje możliwość różnej wykładni tego pojęcia. W konsekwencji zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego za nieuprawnione należy uznać twierdzenie, że decyzja udzielająca pozwolenie na budowę rażąco narusza prawo, skoro istnieją różne możliwe warianty wykładni, w tym taka, że mające powstać usługi umożliwią turystom zaopatrywanie się w różne produkty, a więc realizującą funkcję przewidzianą w planie.
Wyrok NSA z 08.07.2021 r., sygn. II OSK 3018/18